نگذاریم سبز مغلوب سنگ شود

جنبش سبز ما جنبش سنگ نیست

ما پیروزیم اگر حرکت مان سبز باشد. بازی سنگ بازی آن‌هاست که رای‌مان دزدیده‌، سهراب‌های‌مان کشته، روبه‌رویمان شمشیر کشیده ایستاده اند و ما را سبز نمی‌خواهند. کینه و خشم انقلابی اگر کارساز بود سی سال پیش کاری ساخته بود. نه ! این دامی‌ست که شریعتمداری در کیهان کوچک ذهنش برای ما ساخته و کیهان ما آن‌قدر هست که برای مخالف‌مان به جای سنگ سبز بخواهیم. آسمان ما آن‌قدر هست که مخالف‌مان در آن بتواند سبز هم نباشد و سنگ نخورد.
امروزما زنده‌ایم اما سبز می میرد اگر پای سنگ به میان آید. خشونت بازتولیدش خشونت است و کینه تنها کینه می زاید و مرزی برای خشونت و کینه نیست. جنبش سبز آنگاه رو به جلوست که نه برای جلوس یکی بر صندلی ریاست و کشیدن دیگری از تخت سلطنت باشد بلکه پیش و بیش از آن جنبشی بر قلبها و اندیشه ها باشد برای بخشیدن و تحمل مخالف و قائل بودن او به حتی آزادی در بیان مخالفتش اما سبزگونه؛ جنبشی از جنس گاندی و ماندلا که آنها هم پیروز نبودند اگر همچون مخالفانشان سلاح به دست می گرفتند و سنگ می زدند.
نگذاریم سبز مغلوب سنگ شود