۱۳۸۸ تیر ۴, پنجشنبه

مردم پیروزند

  • دیشب بهانه ای افتاد و با یکی از بسیجی هایی که برای سرکوب مردم از اردبیل به تهران آورده بودند صحبت می کردم خسته بود از ایستادن در خیابانهای شلوغ تهران و زیر چشم گرفتن مردم ، می ترسید از اینکه سر هیچ و پوچ کشته شود و می خواست زودتر به شهرو خانه اش برگردد. عصر امروز هم با یکی دیگر از اعضای بسیج یکی از اداره ها حرفی افتاد خسته بود از اینکه بعد از خستگی 8ساعت کار باید 8 ساعت درخیابانها بایستد و راهپیمایان ساکت را بپراکند ؛راهپیمایانی که به هواداری نامزدی برخاسته بودند که خود او هم رایش را به نام همان نامزد به صندوق ریخته بود. راهپیمایی دیروز در بهارستان صحنه های جالبی داشت افسوس که هر دوربینی به ثبت تصاویر می پرداخت به همراه صاحبش ضبط می شد.بخشی از این تصاویر ثبت نشده نیروهای انتظامی ، سپاهی و بسیجی ایست که خسته از چند روز سرکوب برای استراحت کنارجدول خیابان نشسته بودند .آنها هم از همین مردمند از یک سو خسته می شوند از سوی دیگر خیلی شان فاقد انگیزه لازم برای سرکوب و کشتار اینچنینی معترضان ساکت هستند .پیش بینی اش ساده است. این هجم بالای نیروها موقتی است و تعداد معترضین بسیار بیش از این سرکوبگران .پس از چندی این نیروها از صحنه خارج خواهند شد و کنترل اعتراضات آینده برای سرکوبگران سخت تر خواهد بود.
  • اگر به نام انقلاب فرهنگی دیگری دانشگاه ها را نبندند؛ آتشی که حاکمان به خیال خودخاموش کرده اند تا چند ماه دیگرزیر خاکستر نهان خواهد شد . دانشگاه ها باز گشوده می شود و دانشجویان به مثابه هسته تغییر طلبی و سامان دهنده اعتراضات آینده خواهندبود. اعتراضاتی که این بار تفاوتهایی با اعتراضات قبلی دارد: 1) قتل های زنجیره ای و ترور حجاریان،سرکوب جنبش های زنان، توقیف فله ای روزنامه ها ،مسدود کردن سایتها همه بخشی از وقایعی است که حاکمان برای کنترل، ایجاد ترس، سرکوب و عقب نشاندن زنان خواهان برابری ،دانشجویان ، اصلاح طلبان ، روشنفکران وبخشی ازمردم از حقوق خود طراحی و اجرا کردند اما همگی آنها دو ویژگی مشترک دارند اول اینکه دراین سرکوب ها بخشی ازمردم هدف قرار می گرفتند نه توده آنها ، درنتیجه واکنش، عمومی نبود. دومین ویژگی مشترک این که با گذشت زمان همان بخش آسیب دیده هم درد را فراموش می کرد و پس ا زچندی انگار نه انگار که اتفاقی افتاده است. اما این بار ، از یک سو واکنش عمومی از سوی بدنه جامعه واز سوی دیگرعامل اعتراضات مردمی همچون واقعه کوی دانشگاه نیست که سالی یک بار به یاد جمعی دانشجو بیافتد واعتراضاتشان سرکوب شود بلکه هر بار رییس جمهورنامنتخب بر رسانه ها نقش بندد تقلب و بدتر از آن کشتارو سرکوب معترضین یادآوری می شود و آتش از زیر خاکستر شعله می کشد. تا کی این شعله بر خرمن دروغگویان و متقلبین وحامیان آن ها بیافتد. 2) قطع ارتباطات چون پیامک ها همیشگی نیست و در آینده همچون پیش از انتخابات مردم به واسطه همین پیامک ها همچنین با یافتن وسایل ارتباطی دیگر، همچون شبکه ای یکپارچه عمل خواهند کرد .
  • خروج بخش موقتی وخسته، فاقدانگیزه یا میانه روتر سرکوبگران به معنای حضورقدرتمند ترنیروهای رادیکال وقوت گرفتن آنها در سرکوب اعتراضات آینده است. سرکوب های شدید تر خود اعتراضات گسترده تر و احتمالا همراه با خشونت به دنبال خواهد داشت و این اعتراضات خود مقدمه سرکوبهای بیشتر خواهد بود به نظر می رسد متضرر اصلی این دور بسته ، سرکوبگران خواهند بود.
  • به طور خلاصه جمعیت زیاد معترضین ،انگیزه بالای آنها و بازتولید مداوم این انگیزه ، دوتکه شدن نظام ، برون افتادن اختلافات از پس پرده و قرار گرفتن بسیاری خودی های پیشین نظام (مثل موسوی ، هاشمی وکروبی ) درکنارتوده مردم ، همه مختصات اعتراض های آینده خواهند بود از این رو نه تنها مبارزه پایان نیافته بلکه تازه شروع داستان است ؛ بحرانها درپیش است و پیروز نهایی این مبارزات به دلایل پیش گفته نیست جزمردم.